Αραχνιασμένες τσέπες πανί με πανί

Τις παλιές, ξέγνοιαστες εποχές της επίπλαστης ευμάρειας, ανασύροντας απ’ την ντουλάπα τα μάλλινα ή τα λινά, όταν χειμώνιαζε και καλοκαίριαζε, τύχαινε να βρίσκω στη μεσότσεπη κανενός μπουφάν τίποτα ξεχασμένα χαρτονομίσματα. Αλλοτε λίγα, κάποτε αρκετά και σπανίως άφθονα. Ξόδευα το ποσόν αυτονυκτί, ιδίως εάν αριθμούσε κάμποσα πεντοχίλιαρα, σε μπαρ και συναφείς διασκεδάσεις με διπλή χαρά· η αμήχανη γοητεία που εμφιλοχωρεί στα αναπάντεχα δώρα μετατρέπεται πολλάκις σε αδημονία να τα απολαύσεις.

Ρουπίες, ρούβλια, ρεάλια και γρόσια έχουν κάνει τώρα φτερά. Με την έλευση των μνημονίων σκούρυναν τα πράγματα κι αλάφρωσαν τα ρούχα. Σκληρό και αιχμηρό χρήμα το ευρώ, κομμένο με γερμανικές προδιαγραφές, δεν στέκεται ούτε σε παντελόνια ούτε σε πουκάμισα, είτε κρέμονται είτε όχι στην ιματιοθήκη. Με την ένταξή μας στην ευρωζώνη κάναμε μια τρύπα στο νερό κι ανοίξαμε εκατοντάδες οπές σε τσέπες και πορτοφόλια, απ’ όπου εξατμίζεται ο παράς· τον καταπίνει παρευθύς ο Βορράς.

Υποπτεύομαι πως η ανύποπτη πλειονότητα των κατοίκων της Ψωροκώσταινας επιθυμεί διακαώς και επιμόνως την πάση θυσία παραμονή μας στην κοινή μονέδα, προσπερνώντας με ανεπίτρεπτη επιπολαιότητα το ότι οι θύτες των Βρυξελλών απεργάζονται μπροστά στα μάτια μας εμμονικώς και αόκνως πλεκτάνες, ώστε να τη βλέπουμε μόνο με το κιάλι. Πράγματι, από κεκτημένη ταχύτητα ψαχουλεύω ενίοτε τις θήκες των εσθήτων μου, αλλά φευ, δεν ξετρυπώνω μήτε δεκάρα. Μικρό το κακό, αν σκεφτείς πως κοτζάμ κυβέρνηση πράττει ακριβώς το ίδιο, και μάλιστα όχι για να επιδοθεί σε τερπνές συναναστροφές, αλλά για να αποπληρώσει τα χρέη της χώρας. Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα Ελληνας αξιωματούχος με πολυετή εμπειρία σε πόστα διεθνών οργανισμών, υπέδειξε, βαθιά στην κωλότσεπη της ΤτΕ, την ύπαρξη ειδικού λογαριασμού στον οποίο φυλασσόταν μέρος του ρεφενέ μας προς το ΔΝΤ.

Περιείχε σκάρτα 750 εκατομμύρια ευρώ, που επαρκούσαν για τη δόση, την οποία εάν δεν εξοφλούσαμε θα ήμασταν ξοφλημένοι. Ο εν λόγω υπάλληλος σφύριξε το μυστικό στον Στουρνάρα κι εκείνος το τηλεφώνησε περιδεής στο Μαξίμου. Οι επιτελείς του έβαλαν αμέσως χέρι στον μπεζαχτά κι απ’ την ανείπωτη αγαλλίαση κατέθεσαν το ρευστό μια μέρα νωρίτερα. Κακώς. Διότι, δείχνοντας το κουβαρνταλίκι της φυλής, τους κακομαθαίνουμε κι απ’ την απληστία τους θα εγείρουν διαρκώς παράλογες αξιώσεις.

Ανάλγητοι τοκογλύφοι οι εταίροι στοχεύουν στην ταπείνωση του αριστερού μας γκοβέρνου για να μην τολμήσει να σηκώσει κεφάλι εφεξής άλλος ανόητος λαός του Νότου. Απαιτούν γην και ύδωρ, υπαγορεύοντας απεχθείς και ανατριχιαστικούς όρους, τους οποίους εννοούν να προσυπογράψουμε αδιαμαρτύρητα. Δεν βιάζονται. Ο χρόνος κυλάει υπέρ τους. Η χώρα στραγγίζει, αφυδατώνεται, συρρικνούται. Πού θα πάει; Αργά ή γρήγορα θα υποκύψει. Αντιμετωπίζουν με παγερή αδιαφορία το ξεθώριασμα των κόκκινων γραμμών. Οι συνεργάτες του πρωθυπουργού, όμως, τους την έχουν μαεστρικά στημένη. Ξεσκονίζουν παλιά κιτάπια, ερευνούν αραχνιασμένα συρτάρια, εισδύουν σε σκουριασμένα ερμάρια, κάνουν φύλλο και φτερό τα αποθεματικά. Κι όλο βρίσκουν τίποτα ψιλά. Γνωρίζουν πως μόνο τα σάβανα δεν έχουν τσέπες και ποντάρουν στο ότι αυτοί που τα φορούν στερούνται αναγκών.

FacebookTwitterGoogle+PinterestWordPressBlogger PostPrint