Εξηγώντας την Στάση των ΗΠΑ έναντι της Συρίας

guernica1378408805

Τέσσερα κείμενα από τον Διεθνή Τύπο που ρίχνουν φως σε λιγότερο γνωστές πλευρές της αμερικάνικης στάσης κατά της Συρίας.

Η κατάσταση που διαμορφώνεται έναντι της Συρίας και τα κίνητρα πίσω από την στάση των ΗΠΑ μέσα από τέσσερα κείμενα.

Το αίνιγμα του Τροόδους

Απόσπασμα από άρθρο του Κρεγκ Μάρεϊ

Το Κέντρο διαβιβάσεων του Κυβερνητικού Αρχηγείου Επικοινωνιών της Βρετανίας (GCHQ – UK Government Communications Headquarters) στο όρος Τρόοδος της Κύπρου είναι ίσως η σημαντικότερη συνεισφορά του Ηνωμένου Βασίλειου στην συνεργασία των υπηρεσιών πληροφοριών Ηνωμένου Βασιλείου / ΗΠΑ. Η υπηρεσία υποκλοπών, το Κυβερνητικό Αρχηγείο Επικοινωνιών στο Ηνωμένο Βασίλειο και η Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας των ΗΠΑ (NSA), μοιράζονται όλες τις εκθέσεις τους ( όπως κάνουν και η CIA με την MI6). Το Τρόοδος αποτιμάται σημαντικά από την NSA. Παρακολουθεί όλες τις ραδιοφωνικές, δορυφορικές και μικροκυματικές εκπομπές σε όλη τη Μέση Ανατολή, που κυμαίνονται από την Αίγυπτο και την Ανατολική Λιβύη μέχρι και τον Καύκασο. Ακόμη και το σύνολο σχεδόν των επίγειων τηλεφωνικών επικοινωνών στην περιοχή αυτή, σε κάποιο στάδιο δρομολογούνται μέσω μικροκυματικών ζεύξεων, οι οποίες περισυλλέγονται από το Τρόοδος.

Το Τρόοδος είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό – το κόσμημα της Βρετανικής υπηρεσίας πληροφοριών. Η ικανότητα και η αποτελεσματικότητά του, καθώς και η εμβέλεια του, είναι συγκλονιστικά. Οι ΗΠΑ δεν έχουν δικές τους συγκρίσιμες εγκαταστάσεις για τη Μέση Ανατολή. (…) Συνεπώς είναι τουλάχιστον πολύ περίεργο, πως ο Τζόν Κέρι ισχυρίζεται ότι έχει πρόσβαση σε υποκλοπές επικοινωνιών Σύρων στρατιωτικών και αξιωματούχων, οι οποίοι οργανώνουν επιθέσεις με χημικά όπλα, και οι υποκλοπές αυτές δεν ήταν διαθέσιμες στη Βρετανική μεικτή επιτροπή πληροφοριών.

Η εξήγηση είναι απλή ως ένα βαθμό. Τα αποδεικτικά στοιχεία που υπεκλάπησαν δόθηκαν στις ΗΠΑ από την Μοσάντ, σύμφωνα με τις δικές μου έγκυρες πηγές στην κοινότητα των υπηρεσιών πληροφοριών της Ουάσιγκτον. (…)

Η Μοσάντ δεν έχει τίποτα συγκρίσιμο με τη επιχείρηση του Τροόδους. Το αναφερόμενο περιεχόμενο των συνομιλιών ταιριάζει ακριβώς με το βασικό ρόλο του Τροόδους, και θα είχε χτυπήσει όλους τους συναγερμούς. Πώς θα μπορούσε να διαφύγει του Κέντρου στο Τρόοδος, αν το έλαβε η Μοσάντ; (…)
Το Ισραήλ έχει επανειλημμένα εμπλακεί στο Συριακό εμφύλιο πόλεμο, διεξάγοντας μια σειρά παράνομων βομβαρδισμών και πυραυλικών επιθέσεων κατά τη διάρκεια πολλών μηνών. Αυτή η απολύτως παράνομη δραστηριότητα του Ισραήλ – που έχει σκοτώσει πάρα πολλους άμαχους, συμπεριλαμβανομένων παιδιών – δεν έχει επιφέρει καμία καταδίκη από τη Δύση. Και τώρα το Ισραήλ παρέχει και «πληροφορίες» στις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδιασμένες ώστε να επιτρέψουν στις ΗΠΑ να συμμετάσχουν στους βομβαρδισμούς και την πυραυλική εκστρατεία του Ισραήλ.

Ο Κρεγκ Μάρεϊ είναι βρετανός πρώην διπλωμάτης και ακτιβιστής υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αυτοί που κερδίζουν από τον Πόλεμο και τη Σκλαβιά

Απόσπασμα από άρθρο του Νέηθαν Γκούντμαν

Από άκρου σε άκρον της υφηλίου, άνθρωποι διαμαρτύρονται κατά της επέμβασης των ΗΠΑ στη Συρία. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν εκτεταμένο σκεπτικισμό για τον επικείμενο πόλεμο. Πόλεμος που, αντί να προσφέρει ασφάλεια στους Αμερικάνους, θα υποστηρίξει δυνάμεις συνδεδεμένες με την Αλ Κάιντα. Και όμως, μοιάζει αναπόφευκτο η κυβέρνηση των ΗΠΑ να εξαπολύσει πυραύλους Κρουζ κατά της Συρίας, κλιμακώνοντας τον αιματηρό της εμφύλιο. Γιατί;

Γιατί οι πολιτικοί δεν εργάζονται για το λαό. Όπως γράφει ο Τόμας Ναππ του Κέντρου για την Ακρατική Κοινωνία «πολιτικοί και στρατιώτες εργάζονται για και αποτελούν τμήμα της πολιτικής τάξης. Δουλειά τους είναι να μεταφέρουν όσο περισσότερο πλούτο μπορούν από τις τσέπες σας στους τραπεζικούς λογαριασμούς της τάξης τους».

Στην περίπτωση της Συρίας, κάνουν τη δουλειά τους πολύ καλά. Οι επωφελούμενοι από τον πόλεμο, στη Raytheon, είδαν τις μετοχές τους να εκτινάσσονται εν αναμονή του πολέμουστη Συρία. Όπως έγραφε η Boston Herald στις 31 Αυγούστου “Η κατασκευάστρια εταιρία των πυραύλων Τόμαχωκ (σσ η Raytheon) που αναμένεται να χρησιμοποιηθούν σε κάθε επίθεση στη Συρία, είδε τις μετοχές της να φτάνουν στην υψηλότερη αξία του τελευταίου χρόνου, με $77.93 ανά μετοχή, και παρέμεινε κοντά σε αυτό το ύψος, κλείνοντας χτες στα $75.41».

Επίσημοι, σαν το Τζον Κέρι, υποστηρίζουν ότι αυτός ο πόλεμος είναι, κατά κάποιον τρόπο, μία ανθρωπιστική απάντηση στις θηριωδίες του καθεστώτος Άσαντ. Αλλά οι εταιρίες που περιμένουν να κερδίσουν δεν είναι ανθρωπιστές. Αντιθέτως, έχουν παίξει ρόλο σε μερικές από τις πιο αποτρίπαιες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στην εποχή μας.

Για παράδειγμα, οι πολεμοκάπηλοι κερδίζουν από την καταναγκαστική εργασία. Η Raytheon, η Lockheed Martin, η General Dynamics, η Boeing και η BAE Systems, όλες ανεξαιρέτως χρησιμοποιούν την εργατική δύναμη των φυλακισμένων για να κατασκευάσουν στρατιωτικό εξοπλισμό. Οι φυλάκισμένοι πολλές φορές υποχρεούνται να εργαστούν σε συνθήκες σύγχρονων κάτεργων (sweatshop), και άν και εφόσον πληρώνονται, λαμβάνουν το γλίσχρο μισθό των 17 λεπτών (23 σεντς) την ώρα.

Όπως έχει πει ο Γουίλιαμ Χάρτανγκ «δεν υπάρχει μεγαλύτερος περιορισμός των δικαιωμάτων του εργάτη, από την πσαραμονή του στη φυλακή». Ο πλουτισμός από την καταναγκαστική εργασία δημιουργεί κίνητρα ώστε να παραμένουν γεμάτες οι φυλακές, πράγμα που πιθανόν αποτελεί μέρος της εξήγησης του γεγονότος ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν το μεγαλύτερο πληθυσμό φυλακισμένων επί Γης. Οι περισσότεροι φυλακισμένοι στις ΗΠΑ είναι μη βίαιοι παραβατικοί και η πλειονότητά τους είναι έγχρωμοι. Ο ρατσισμός και η αδικία της σκλαβιάς παραμένει, και οι κερδοσκόποι του πολέμου επωφελούνται από αυτά.

O Νέηθαν Γκούντμαν είναι συγγραφέας και ακτιβιστής.

Οι τέσσερις αλήθειες κι η αμερικάνικη Αριστερά

Απόσπασμα από άρθρο του Σήμους Κουκ

Αν ο Ομπάμα εξαπολύσει επίθεση κατά της Συρίας, ειδικά χωρίς την έγκριση του ΟΗΕ, θα διαπράξει ένα μεγάλο διεθνές έγκλημα που, με όλα τα μέτρα, θα τον κάνει έναν εγκληματία πολέμου, ακριβώς όπως και ο Μπους πριν από αυτόν.

Και επειδή η επίθεση του Ομπάμα στη Συρία ακολουθεί τη λογική του Μπους, συμπεραίνουμε πως φιλελεύθεροι, προοδευτικοί και αριστερές Ομάδες θα κάνουν ότι έκαναν και όταν ο Μπους μπήκε σε πόλεμο: θα αποκηρύξουν τον πόλεμο χωρίς όρους και θα οργανωθούν εναντίον του.

Όμως δεν είναι αυτό που συμβαίνει. Και επειδή αυτό δεν συνέβη, έφτασαν λιγότερες ακριβείς πληροφορίες στο λαό, έγιναν λιγότερες δημόσιες κκινητοποιήσεις, ενδυναμώνοντας έτσι την ικανότητα του Ομπάμα να εξαπολύσει έναν επιθετικό πόλεμο.

Υπάρχουν τέσσερις πληροφορίες σχετικές με τη Συρία, που οι αριστερές ομάδες έχουν καθήκον να ανακοινώσουν, αλλά προτίμησαν είτε να τις αγνοήσουν είτε να τις υποτιμήσουν:

1) Ο Ομπάμα δεν παρουσίασε καμμία απολύτως απόδειξη που να στηρίζει την κύρια δικαιολογία του για τον πόλεμο: ότι η Συριακή κυβέρνηση χρησιμοποίησε χημικά όπλα κατά αμάχων.

2) Μία κορυφαία ερευνήτρια των Ηνωμένων Εθνών, η Κάρλα Ντελ Πόντε, επιρρίπτει την ευθύνη για προηγούμενη επίθεση με χημικά στους αντάρτες που υποστηρίζουν οι ΗΠΑ

3) Κάθε επίθεση κατά της Συρίας, όσο «περιορισμένη» και αν είναι ενέχει υψηλό κίνδυνο εξάπλωσης και στις γειτονικές χώρες, εάν η Συρία εξασκήσει το δικαίωμά της, ως κυρίαρχο κράτος, να υπερασπιστεί τον εαυτό της.

4) Ένας πόλεμος κατά της Συρίας αποτελεί παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου, καθώς δεν έχει εγκριθεί από τον ΟΗΕ και ως εκ τούτου ο πρόεδρος Ομπάμα είναι ένας εγκληματίας πολέμου εν τη γεννέσει.

Ο Σήμους Κουκ είναι συνδικαλιστής και αναλυτής.

Το πρόβλημα του Κογκρέσου

απόσπασμα από άρθρο του Πωλ Κρεγκ Ρόμπερτς

Το Κογκρέσο θα δεχθεί πιέσεις «να επιδείξει κοινό μέτωπο» με το Λευκό Οίκο, ώστε να μη θιγεί η αξιοπιστία των ΗΠΑ. Τα μέλη της Γερουσίας και της Συγκλήτου θα ακούσουν ότι, τώρα που η Αμερική εγκαταλείφθηκε από τους συμμαχους της, το Κογκρέσο δεν μπορεί να αφήσει στα κρύα του λουτρού τον Πρόεδρο των ΗΠΑ. Το Κογκρέσο πρέπει να βιαστεί να διασώσει το κύρος των ΗΠΑ γιατί αλλοιώς η Ουάσιγκτον θα χάσει τη δύναμή της και το Κογκρέσο θα χάσει τις εισφορές από το Ισραηλινό Λόμπυ και το σύμπλεγμα στρατιωτικών υπηρεσιών και υπηρεσιών ασφαλείας.

Αυτό το επιχείρημα μπορεί να αποδειχθεί αποτελεσματικό ακόμη και με τους ισχυρότερους αντιπάλους της επίθεσης κατά της Συρίας. Οι αμερικάνοι έχουν μια μακράν παράδοση φιλοπόλεμου σωβινισμού και τους πονάει η πιθανότητα απώλειας κύρους. Αλλά, πριν το Κογκρέσο πιεστεί να τυλιχθεί αυτοβούλως στη σημαία και να ξαναδώσει το «Πράσινο φως» για ένα ακόμη έγκλημα πολέμου, οφείλει να σκεφτεί αν η στήριξη στην πολιτική Ομπάμα και την επίθεση κατά της Συρίας αυξάνει ή αν πλήττει το κύρος των ΗΠΑ.

Είναι ολοφάνερο ότι ο Αμερικάνικος λαός στη συντριπτική του πλειοψηφία αντιτίθεται στην επίθεση κατά της Συρίας. (…). Σε μια εποχή που οι περισσότεροι αμερικάνοι δυσκολεύονται να πληρώσουν τα δάνειά τους και να βάλουν φαγητό στο τραπέζι, οι πόλεμοι της Ουάσιγκτον μοιάζουν ακριβή πολυτέλεια.

Δεν είναι μόνον οι άμαχοι πληθυσμοί του Αφγανιστάν, του Ιράκ, της Λιβύης, του Πακιστάν, της Υεμένης, της Σομαλίας και της Συρίας που υπέφεραν. Δεκάδες χιλιάδες νέοι αμερικάνοι σκοτώθηκαν, έμειναν για πάντα ανάπηροι ή υποφέρουν από μόνιμο μετατραυματικό άγχος. Οι πόλεμοι της Ουάσιγκτον προκάλεσαν χιλιάδες διαζύγια, αλκοολισμό, εθισμό στα ναρκωτικά, μετέτρεψαν σε άστεγους βετεράνους που εξαπατήθηκαν και είδαν να εκμεταλλεύονται την ανθρωπιά τους οι εγκληματίες που κυβερνούν την Ουάσιγκτον.

Για το Κογκρέσο, τους φερόμενους ως εκπροσώπους του Αμερικανικού λαού, που δεν είναι και το φρένο στην αδήλωτη ατζέντα της εκτελεστικής εξουσίας, η απόφαση να παραγνωρίσει την θέληση του λαού και να υποστηρίξει τον πόλεμο που ο λαός δεν υποστηρίζει, θα είναι ένα ακόμη αποφασιστικό πλήγμα κατά της Δημοκρατίας. Εάν το Κογκρέσο υποστηρίξει τον πόλεμο του Ομπάμα, θα αποδείξει ότι η Αμερικάνικη Δημοκρατία είναι μία απάτη.

Εάν ο Λευκός Οίκος επιτύχει να χρησιμοποιήσει μια θετική απάντηση του Κογκρέσου στην στρατιωτική επίθεση κατά της Συρίας για να πείσει τους βρετανούς και το ΝΑΤΟ να τον ακολουθήσουν, παρά τη σθεναρή αντίσταση του βρετανικού και των ευρωπαϊκών λαών, η Δυτική Δημοκρατία θα δυσφημιστεί παντού. Ποιά δημοκρατία, όταν οι ελάχιστες ελίτ, στην κορυφή, μπορούν να κάνουν ότι θέλουν, να διαπράξουν οποιοδήποτε έγκλημα, παρά την αντίθεση της πλειονότητας των πολιτών;

Ο Πωλ Κρεγκ Ρόμπερτς είναι διεθνής αναλυτής.

Επιλογή-Απόδοση: Λαμπρινή Χ. Θωμά 5 Σεπτεμβρίου 2013 | © ThePressProject.gr

FacebookTwitterGoogle+PinterestWordPressBlogger PostPrint