Τώρα!

rwmanos_0

Πηγή: pitsirikos

Φίλε Πιτσιρίκο, φαίνεται ότι τελικά η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να βάψει τα χέρια της με αίμα. Δεν δικαιολογείται αλλιώς η αδιάλλακτη στάση απέναντι σε ένα νεαρό που δείχνει αποφασισμένος να φτάσει την διαμαρτυρία-θυσία του μέχρι το τέλος.

Λαμβάνοντας υπόψη ολόκληρη την εικόνα, δεν μπορεί κάποιος να ερμηνεύσει την στάση της κυβέρνησης μονάχα με ιδεολογικούς όρους.

Είναι φυσικά φασίστες του κερατά αλλά δεν βαδίζουν χωρίς κανένα σχέδιο. Ούτε αυτοί, ούτε τα αφεντικά τους στην Γερμανία που κινούν τα νήματα.

Δεν μπορεί οι Γερμαναράδες που έχουν από έναν μπάστακα μέσα σε κάθε υπουργείο και τον Φούχτελο παρά τον πρωθυπουργό να μην είναι ενημερωμένοι ότι θα γίνει της πουτάνας αν σκοτώσουν τον Ρωμανό.

Και όλα αυτά θα συμβούν μέσα στην προεκλογική περίοδο που αυτοί ανακοίνωσαν ουσιαστικά από τις Βρυξέλλες μέσω της δίμηνης παράτασης του μνημονίου (μέχρι τέλη Φλεβάρη).

Έρχονται λοιπόν και λένε πως είτε βγάζετε πρόεδρο μέχρι την πρωτοχρονιά και συνεχίζουμε ως έχει, είτε η επόμενη κυβέρνηση – που δεν θα είναι σίγουρα ΝΔ/ΠΑΣΟΚ – με το πού ορκίζεται θα βρεθεί με το παλούκι στον κώλο και ταυτόχρονα θα είναι κολλημένη και στον τοίχο.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, η ένταση, οι καταστροφές και το πέταγμα της μπάλας στην εξέδρα, κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, ευνοεί μόνο τα μνημονιακά καθίκια και την Τρόικα.

Νομίζω ότι πρέπει να απεγκλωβιστούμε από την παγίδα που στήνουνε και προσπαθήσουμε να βγούμε σε ανοικτό χώρο για να δώσουμε την μάχη με τους καλύτερους δυνατούς όρους.

Οι απαντήσεις πρέπει να είναι πολιτικές και να δοθούν τώρα! Από ποιόν; Από αυτόν που έρχεται για να κυβερνήσει, δηλαδή τον ΣΥΡΙΖΑ. Κι αυτά που πρέπει να γίνουν άμεσα είναι τα εξής δύο:

1] Ο ΣΥΡΙΖΑ με τον αέρα της κυβέρνησης που έρχεται σε δυο το πολύ μήνες, να δηλώσει ξεκάθαρα ότι τα δικαιώματα του Νίκου Ρωμανού θα γίνουν αμέσως δεκτά την επομένη της ανάληψης της εξουσίας από αυτόν. Ταυτόχρονα, να ζητήσει από τον Νίκο να σταματήσει την απεργία πείνας που δεν είναι πια απεργία αλλά αυτοκτονία. Δεν πρέπει να τους αφήσει να τον σκοτώσουν, όπως δεν το έκανε τα προηγούμενα χρόνια. Παράλληλα, όλοι οι δικοί του, όλοι οι φίλοι του, όλοι όσοι εκτιμάμε και συμπαραστεκόμαστε στον αγώνα του να τον παρακαλέσουμε να σταματήσει. Να τον βοηθήσουμε να βρει μια διέξοδο.

2] Ο ΣΥΡΙΖΑ (και προσωπικά ο Τσίπρας) πρέπει μέσα στην προεκλογική περίοδο να δεσμευτεί ότι δεν πρόκειται να συρθεί σε μια άρον τον άρον διαπραγμάτευση έχοντας το μαχαίρι στο λαιμό. Να πει επίσης ξεκάθαρα ότι, αν δεν υπάρξει πιστωτική γραμμή για την χώρα έγκαιρα, τότε θα αναγκαστεί να μην πληρώσει τα ομόλογα που λήγουν (και είναι πολλά) τον Μάιο του 2015. Να εξηγήσει όμως στον κόσμο ότι αυτό ενδεχομένως μπορεί να σημάνει νέα χρεοκοπία κι πιθανή επιστροφή στην δραχμή. Να κάνει δηλαδή πολιτική, έχοντας τα χέρια πάνω στο τραπέζι και να παίξει κρατώντας τα χαρτιά του ανοιχτά. Μόνο έτσι θα ενισχύσει την θέση του στην διαπραγμάτευση που ήδη έχει αρχίσει. Επιπλέον κανείς δεν θα μπορεί να πει ότι κορόιδεψε τον λαό. Έτσι, όποιος θα έχει τα αρχίδια να τον ψηφίσει, θα τον ψηφίσει. Οι υπόλοιποι, άμα θέλουν και μπορούν, ας ξαναβγάλουν τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο.

Αν δεσμευτεί τώρα σε αυτά τα δύο ζητήματα, ριζοσπαστικοποιείται ξανά και αποκτά ξανά μια κάποια επαφή με όλους αυτούς που κάποτε τον πίστεψαν και τον στήριξαν αλλά τώρα (στην καλύτερη των περιπτώσεων) τον βλέπουν σαν μια αναγκαστική επιλογή απέναντι στους φασίστες.

Φυσικά αν δεν κάνει τίποτα από όσα περιέγραψα παραπάνω, θα τον καθαρίσουνε μετά τις εκλογές με πιρούνι και μαχαίρι και μετά θα τον καταπιούν αμάσητο. Ας το γνωρίζουν αυτό όσοι – άκριτα και χωρίς προϋποθέσεις – ετοιμάζονται να τον ψηφίσουν.

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

Υ.Γ. Για να μην παρεξηγηθώ, η στάση του Νίκου Ρωμανού δεν παύει να προκαλεί δέος σε όλους εμάς που δεν τολμήσαμε ποτέ στην ζωή μας να ρισκάρουμε την ύπαρξη μας προκειμένου να διεκδικήσουμε τα δικαιώματα μας. Η απόφαση θα είναι δική του και όποια κι αν είναι θα αξίζει τον απόλυτο σεβασμό. Όμως τον τελευταίο καιρό μυρίζω στον αέρα όλων και περισσότερων την πεποίθηση πως ο Ρωμανός αγωνίζεται για αυτούς σε βαθμό μάλιστα που κάποιοι να κρύβονται πίσω από τον δικό του αγώνα. Θέλω λοιπόν να δηλώσω πως αν αύριο ο Νίκος Ρωμανός αποφασίσει να σταματήσει την απεργία πείνας και να ζήσει, εγώ θα χαρώ. Γιατί έχω ξαναγράψει πως μας λείπουν οι Ρωμανοί και τους έχουμε ανάγκη. Ζωντανούς. Να πω ακόμα πως για μένα ο Νίκος Ρωμανός έχει ήδη νικήσει στον αγώνα που κάνει. Δεν πρέπει να τους αφήσει να τον σκοτώσουν τώρα. Πρέπει να τον ξαναβρούν μπροστά τους.

(Αγαπητέ Ηλία, πριν από λίγες ώρες στο Σύνταγμα, οι περισσότεροι έλεγαν αυτό που γράφεις στην αρχή του κειμένου σου. Κι εγώ πιστεύω πως ο Νίκος Ρωμανός έχει νικήσει. Είναι ο μόνος ελεύθερος Έλληνας. Και πρέπει να ζήσει. Ηλία, η Ελλάδα έχει φασιστοποιηθεί. Στην πολιτική, στη δουλειά, στους δρόμους, στα ΜΜΕ, παντού. Και πολλοί το θεωρούν φυσιολογικό αυτό. Δεν είναι. Μας έχουν περικυκλώσει οι υπάνθρωποι και τα κτήνη. Ασφυξία. Να είσαι καλά. Και μείνε μακριά από την Ελλάδα.)

FacebookTwitterGoogle+PinterestWordPressBlogger PostPrint