ΦΠΑ στα κόλλυβα

Το τσίπουρο με μια πρώτη ματιά δεν έχει σχέση με τα κόλλυβα. Γνωρίζουμε όλοι ότι τα κόλλυβα προτιμούν τη συνύπαρξή τους με το κονιάκ, ενώ το τσίπουρο έχει ανάγκη την ποικιλομορφία των μεζέδων: κάθε τόπος και κάτι το ξεχωριστό, από νηστίσιμα μέχρι κάθε τι το κολασμένο θερμιδομετρικώς και γευστικώς.

Το τσίπουρο έχει ούτως ειπείν κάτι το αναρχοαυτόνομο, το μη κατατάξιμο σε κατηγορίες, αυτή είναι και η μαγκιά του. Βέβαια, και τα κόλλυβα έχουν κάτι το ασταθές. Αλλάζουν γεύση από γραφείου εις γραφείον κηδειών, ανάλογα με την επιλογή του κέντρου όπου θα λάβει χώρα το τελικό συμβάν.

Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο που κάνει τα κόλλυβα περισσότερο αυτονομημένα, όχι τόσο όσο το τσίπουρο αλλά έχουν κι αυτά κάτι το άπιαστο. Θα λέγαμε ότι τα κόλλυβα θα μπορούσαν να καταταγούν σε δύο μεγάλες οικογένειες: τα πένθιμα και τα γελαστά κόλλυβα. Αυτά τα τελευταία παράγονται μεν όταν τυχαίνει να θυμόμαστε τις μέρες που οι ψυχές διεκδικούν μερίδιο στη μνήμη μας, αλλά, καθώς γίνονται στο σπίτι μας, ποικίλλουν εντόνως εμφανισιακά και γευστικά κατά το γούστο της καθεμιάς και του καθενός και ενίοτε μοιράζονται σε συγγενείς και αλλογενείς, δικαίους και αδίκους.

Εφτιαχνα λοιπόν κάτι εξόχως γελαστά κόλλυβα, με το καρύδι και το αμύγδαλο ψίχα και το ρόδι και τον μια στάλα μαϊντανό τους, χωρίς να βάζω κακό με τον νου μου, όταν πληροφορήθηκα από το παρόν έντυπο ότι «πηγές των εταίρων μας» και υψηλά κλιμάκια των Βρυξελλών έχουν εντοπίσει σοβαρό πρόβλημα, που προφανώς μπορεί να προκαλέσει ζήτημα στις διαπραγματεύσεις, που να, όπου να ‘ναι τελειώνουν και θα μας σώσουν, με το τσίπουρο.

Συνοψίζω για σένα, αγαπητέ αλλά απληροφόρητε αναγνώστη: Οι Ελληνες παράγουν και καταναλώνουν πολύ τσίπουρο. Το παράγουν στη ζούλα και το καταναλώνουν ακατασχέτως, θορυβωδώς, σκανδαλωδώς και απρεπώς. Το ζήτημα είναι προφανώς ηθικό, αλλά και οικονομικό. Στο ηθικό επίπεδο οι Ελληνες τσιπουρόβιοι και τσιπουρομανείς αποδεικνύονται τουλάχιστον τόσο αγροίκοι και βάρβαροι όσο και οι Ρώσοι βοτκομανείς.

tsipourohomemadeΑς σημειώσω ότι τα ποσοστά αυτής της κοινωνικής μάστιγας καταγράφονται με μια συστηματικότητα και επάρκεια που μόνο Γερμανοί αναλυτές και οι εντόπιοι χαφιέδες τους θα μπορούσαν να επιδείξουν. Συνέπειες τούτου: Το οικονομικό σφρίγος των Ελλήνων εργαζομένων μουλιάζει μέσα στο ποτό αυτό.

Αλλά -και εδώ ακριβολογώ- το σημαντικότερο κατά τις πηγές είναι ότι έστω και αν το τσίπουρο, όπως και τα κόλλυβα, παράγεται εν πολλοίς σε σπίτια, τα σπίτια πρέπει να εντοπιστούν αρμοδίως και να επιβληθεί στο ύποπτο αυτό ποτό ενιαίος ΦΠΑ.

Συμφωνώ και επαυξάνω. Ο ΦΠΑ πρέπει να επιβληθεί και στο τσίπουρο, αλλά και στα κόλλυβα και στο συκαλάκι, το μελιτζανάκι και όλα τα εις -άκι γλυκά, στον σπιτικό χαλβά και γενικώς σε οτιδήποτε η ελληνική οικιακή παραοικονομία παράγει για να υποσκάψει τους υγιείς κανόνες που διέπουν την άμωμη και άχραντη Ευρωπαϊκή Ενωση και την ίδια τη σωτηρία της Ελλάδας για χάρη της οποίας οι εταίροι πάσχουν και αγωνιούν.

Αν μάλιστα οι «αναλυτές» έχουν και ένα μικρό τόσο δα επίδομα να προσφέρουν προς ημάς τους ιθαγενείς, προσφέρομαι προσωπικώς να καρφώσω όλους όσους τουλάχιστον στη γειτονιά μου ασχημονούν και κατά περίπτωσιν τσιπουρο- ή κολλυβοδιαφεύγουν.

FacebookTwitterGoogle+PinterestWordPressBlogger PostPrint