Για τη φυγή των νέων

Απορώ μ’ αυτούς που, αφελώς ή σκοπίμως, μιλάνε για πιθανή αυτοδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ. Σε ποιον κόσμο ζούνε μόνο οι ίδιοι το γνωρίζουν. Ας αναλογιστούν μόνο ότι οι νέοι τούς έχουν γυρίσει την πλάτη, για πάντα θα έλεγα. Είναι εκείνοι οι νέοι που πολιτικοποιήθηκαν τα τελευταία πέντε χρόνια μέσα στις πλατείες και στα κινήματα αυτονομίας, έξω από κομματικούς μηχανισμούς, έξω από κομματικές ντιρεκτίβες (sic).

Είχαν ελπίσει όλοι αυτοί (νέοι είναι… παρασύρονται) ότι θα ανοίξουν άλλες προοπτικές με την παρουσία της Αριστεράς (πρώτη φορά) στην κυβέρνηση. Διαψεύστηκαν οικτρά οι ελπίδες τους μετά την εν ακαρεί μετατροπή του βροντερού «όχι» σε ταπεινωτικό «ναι» μετά το δημοψήφισμα. Το υγιές αυτό κομμάτι της νεολαίας δεν θέλει καν ν’ ακούσει για ΣΥΡΙΖΑ (και κουραφέξαλα όπως πολλοί συμπληρώνουν).

Αντί ο ΣΥΡΙΖΑ να προσεγγίσει αυτούς τους οιονεί αυτοθεσμισμένους νέους, που συγκρότησαν (και ευτυχώς ακόμη συγκροτούν) κινήματα αυτοοργάνωσης και άλλα συνεργατικά – συνεταιριστικά, προτίμησε να τους σκαμπιλίσει δημοσία· ανενδοιάστως και ανερυθριάστως. Αντε να τους βρει τώρα.

Τώρα που απέδειξε πόσο κάθετη ιεραρχική δομή έχει, πόσο μαγεμένα είναι τα στελέχη της κυβέρνησης και ο ίδιος ο παραιτηθείς πρωθυπουργός από την άσκηση της εξουσίας, πόσο εξωφρενικά καθεστωτικό αποδεικνύεται. Πονάει ο όρος Σημιτισμός, αλλά τι να κάνουμε, θα τους περάσει, μάλλον θα το ξεχάσουν εάν και εφόσον ξαναρπάξουν την εξουσία (την άτιμη, γλυκιά που θα είναι, για να μην ξεκολλάνε…).

Η ίδια η Νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ (37 από τα 64 εναπομείναντα στελέχη, διότι είχαν ήδη αποχωρήσει άλλα 7 της Αριστερής Πλατφόρμας) κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για άνευ όρων κυβερνητισμό, για περιθωριοποίηση και απαξίωση του κόμματος και για πολλά άλλα αυταρχικής κοπής.

Δεν ξέρουν οι νέοι ότι αν έχεις την κυβέρνηση τι να το κάνεις το κόμμα, φασαρία είναι… Προφανώς αδιαφορούν τα υψηλόβαθμα στελέχη, αλλά θα τα βρουν μπροστά τους τα μπαστούνια. Εως τούδε ουδέν ίχνος συστολής αφήνουν, οι αθεόφοβοι, χαμένοι μέσα στην εκλογολαγνεία (;) τους. Δεν είναι τυχαίο ότι οι περίφημοι δανειστές είναι η πρώτη φορά που δεν αντιδρούν στην ανακοίνωση διεξαγωγής βουλευτικών εκλογών.

Απλούστατα διότι έχουν πεισθεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ τελεί εν νωδότητι και, επιπλέον, έχει στοιχηθεί πίσω από νόμους και κανόνες του ευρωπαϊκού καπιταλισμού. Εάν κάποιος έχει διαφωνία σ’ όλα αυτά, ευπρόσδεκτες οι αντιρρήσεις του. Κομμάτι δύσκολο βέβαια, αλλά θα ήταν καλύτερο να συνομιλήσει με τα παιδιά του (22-32 χρονώ) ή με οποιονδήποτε νέο αυτής της ηλικίας.

Υποστηρίζουν ομοθυμαδόν ότι γλίτωσαν τη χώρα από την πτώχευση και από την πτώση της σε ευρωπαϊκό κενό και πλέον είναι έτοιμοι (εδώ γελάνε αλλά με τι κουράγιο) να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της χώρας χωρίς να συνεργαστούν με τους εκπροσώπους του παλαιού πολιτικού συστήματος, αυτοί οι γενναίοι εκπρόσωποι του νέου. Ας είναι. Το γεγονός ότι οι νέοι αδιαφορούν πλέον για την ύπαρξή τους καταδεικνύει τη μετάλλαξή τους σ’ ένα συντηρητικό, υποτελές κόμμα. Κρίμα για τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά πιο πολύ κρίμα για τους νέους, τα παιδιά μας.

FacebookTwitterGoogle+PinterestWordPressBlogger PostPrint